Vijf manieren om iets nieuws te verzinnen

Vandaag een artikeltje dat niet specifiek over systemen gaat, maar omdat dit blog ook bedoeld is om te inspireren, nu eens iets anders…

Voor innovatie zijn ideeën nodig en liefst wat creatievere ingevingen dan het obligate rondje brainstormen doorgaans genereert. Wat doe je als niemand meer iets origineels weet te bedenken?

Iedereen heeft het wel eens meegemaakt tijdens een sessie op de hei. Bij het agendapunt “Vernieuwingen” blijft het angstwekkend stil. Oude wijn in nieuwe zakken en de bekende figuren berijden hun bejaarde stokpaarden.

Gelukkig is creativiteit wel te sturen en te trainen. En mocht het nog op niets uitlopen, dan is dat ook geen ramp. Houd gewoon de vernieuwingen van de concurrenten in de gaten. Want soms is het beter een slimme volger te zijn, dan een halfbakken vernieuwer.

Vijf manieren om iets nieuws te verzinnen:  http://www.intermediair.nl/artikel/competenties-en-vaardigheden/34153/hoe-blijf-je-fris.html#ixzz0h9dDncUz

Lunchlezing: Verblindende modellen

Drs. Liesbeth Noordegraaf-Eelens (Filosoof en econoom, NSOB, EUR) bestudeert economische modellen. Maar kan een complex systeem wel in een model gevangen worden?

In de wetenschap van de economie spelen economische modellen een grote rol. De zorgvuldigheid waarmee deze modellen worden samengesteld ten spijt, is de economische wereld al ruim een jaar in crisis. Dat roept vragen over de economische wetenschappen op. Had de crisis beter voorspeld, of beter nog, voorkomen kunnen worden? Hoe moet het nu verder? Wat voor rol spelen modellen hierin en hoe komen deze eigenlijk tot stand? Past de werkelijkheid ooit in een model?

Meer informatie over dit onderwerp, of kun je 10 maart niet, lees dan bijvoorbeeld:

Wanneer?

Woensdag 10 maart van 13:00 tot 13:45

Locatie?

Boothzaal van de UB Utrecht

Heidelberglaan 3

3584 CS Utrecht

Meer info?
+31 (0)30 253 24 36

emailwebsite

Prijs?

Gratis!

Het systeem ‘internet’ subliem simpel uitgelegd

In onderstaand interview legt Vint Cerf uit hoe het adresseringssysteem (Het TCP/IP protocol) van internet werkt. Nooit geweten dat het zó simpel was. Ik heb altijd gedacht dat het een ingewikkeld gebeuren was, maar zoals altijd sta je pas echt boven de stof als je het in simpele taal kunt uitleggen. Vint Cerf staat zeker boven de stof: hij is immers de uitvinder van de basistechnieken van internet.

Hij weet de techniek uit te leggen met de anologie dat je een boek kunt versturen door de pagina’s te plakken op briefkaarten.

Mocht je de film niet zien, klik dan hier.

De zoekmachine (google, yahoo, ilse, bing) zijn ook zo van die ‘black boxes’. Maar als je boven de stof staat, is ook dat fenomeen eenvoudig uit te leggen. Terry Winograd, Professor of Computer Science at Stanford University, staat boven de stof…

Geïnteresseerd in meer goede interviews over internet, de oorsprong, toekomst en gevolgen ervan? Klik dan hier.

Lukt het jou altijd om jouw ‘moeilijke systemen’ in eenvoudige taal (wellicht met vergelijkingen, plaatjes, schema’s of video) uit te leggen?

Beperkingen van een systeem

De intelligentie van mensen gaat veel verder dan systemen, modellen en simpele relaties tussen elementen. Oorzaak-gevolg, opvallende patronen, of kleine afwijkingen die bepalend zijn voor het geheel, passen niet allemaal in standaard systeem-denken. Ken daarom de beperkingen van je systeem. Jouw model / representatie van een systeem is NOOIT de werkelijkheid! Er zijn echter mensen die een dusdanig groot systeem/model bouwen, dat je wel heel dicht tegen de werkelijkheid komt…

Josh Tenenbaum van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) past reverse engineering op de menselijke hersenen / menselijke intelligentie toe om zo nieuwe (artificiële) systemen en modellen te ontwerpen die de menselijke intelligentie en werkelijkheid beter benaderen. Dit gaat verder dan simpele huis-tuin en keuken problemen. In onderstaande video legt Josh Tenenbaum van MIT op het World Economic Forum uit wat de laatste ontwikkelingen in inzichten in leren, intelligentie en modelleren.

UPDATE:

The Blue Brain-project van IBM gaat nog véél verder. Zij proberen in tien jaar tijd een computersysteem te maken dat de menselijke hersenen nabootst.  Ook zij passen reverse engineering toe, maar dan op neuron-niveau. Hier is een eerste versie van de documentaire over het project die over tien jaar óók klaar moet zijn. Kijk en luister goed naar de uiteenzetting van projectleider Henry Markram, die meent dat we over tien jaar de effecten van een pil eerst even simuleren voordat we de pil in het echt slikken.

Bluebrain | Year One from Couple 3 Films on Vimeo.

De update is tekst van Herbert Blankestein en heb ik gevonden op http://videovolt.blogspot.com/2010/02/hoe-ibm-een-brein-bouwt-en-waarom_18.html

Systemen hacken, niet alleen voor IT-ers

Systematisch werken en denken resulteert onder meer in een constante kwaliteit, reproduceerbaarheid, foutenreductie, efficiency en effectiviteit. Allemaal handig in het bedrijfsleven. De mens is echter van nature niet geneigd tot systematisch werken en denken. Gelukkig maar: foutjes, uitspattingen, afwijkingen, onverwachte wendingen en omissies maken het leven spannend. Systemen zorgen dat mensen rebels worden, zich afzetten en creatief het systeem gaan omzeilen. Voor de “systeem architect” is dat lastig, voor anderen is dat leuk!

IKEA staat met name bekend om de meubelen die je volgens een nauwkeurig stappenplan (heel systematisch) in elkaar mag knutselen. Dat vraagt om een tegenreactie! Wereldwijd zijn er inmiddels vele honderden mensen die bestaand design ‘hacken’, soms zelf gebruik makend van de orginele .

Het hacken van bestaand design is een recent fenomeen. Wereldwijd en vanuit uiteenlopende persoonlijke motieven maken professionele en niet-professionele ontwerpers individuele aanpassingen aan kant-en-klare producten. Hierin wordt met opzet niet of nauwelijks rekening gehouden met de oorspronkelijke functie. Sommigen doen het voor hun plezier, anderen uit noodzaak en weer anderen uit een kritische houding ten aanzien van massaproductie. Onder de meest in het oog springende uitingen van deze beweging zijn de IKEA hacks: de toe-eigening, bewerking en transformatie van standaard IKEA producten.

IKEA is een erg succesvolle en klantvriendelijke multinational met een grote schare fans in de hele Westerse en Aziatische wereld. Maar vooral is het ook een culturele entiteit; met zijn enorme economische kracht is het een icoon van de globaliserende wereld. Daarom is het geen verrassing dat verschillende kunstenaars en ontwerpers, zo ook het grote publiek, een speciale band hebben met IKEA.

Platform21 = Hacking IKEA toonde het werk van professionals en amateurs en gaf opdracht voor nieuw werk aan makers bij wie het hacken centraal staat. Een overzicht met meer dan 100 inzendingen vindt je hier.

IKEA-Hacking, een leuke maar kritische blik op hedendaags wonen…

Visuele relatie tussen risico’s

Risico’s staan niet los van elkaar, maar de onderlinge relaties worden nog veel te weinig zichtbaar gemaakt.
In Nederland wordt binnen de GWW sector vrijwel altijd de RISMAN methodiek gebruikt om de risico’s in kaart te brengen. Dit is een vrij generiek stappenplan om uiteindelijk te komen tot “geprioriteerde acties” (ook wel maatregelen genoemd) ter voorkoming van het optreden van die risico’s of om de gevolgen ervan te reduceren.

Fase 1, de risicoanalyse wordt naar mijn mening maar al te vaak erg summier uitgewerkt. “Als we maar een lijstje met risico’s hebben”, lijkt vaak het adagium. Dat is bij kleinere of eenvoudige projecten vaak wel begrijpelijk, maar voor grotere projecten is dat niet alleen jammer, maar zelfs stupide. Zo kent het opsommen van alle risico’s in een ‘platte lijst’ diverse problemen:

  1. Dubbelingen tussen risico’s worden niet gezien, met name doordat veel risico’s slechts een nauwkeuriger uitwerking zijn van een ander.
  2. Gaten / omissies kunnen niet worden gevonden.
  3. De wijze van formulering en taalgebruik bepaalt tegelijkertijd de kwantificering.
  4. De (cor)relatie tussen risico’s is volledig onduidelijk.

Drie van deze problemen heb ik al voor een groot deel opgelost: Zelf gebruik ik vaak een ‘risicoboom’, oftewel een zelf ontwikkelde “extremely light Fault Tree Analysis“. Ik begin met het identificeren van de top-risico’s. Deze werk ik steeds verder uit (samen met de project-deskundigen) in de onderliggende oorzaken, waardoor er een “tree”-structuur ontstaat. Met dit resultaat hoef je alleen de risico’s op het laagste niveau uit te beheersen. Deze simpele en doeltreffende wijze zorgt ook voor het oplossen van de eerste drie bezwaren van bovenstaand lijstje.

  1. Dubbelingen worden zo juist wel snel gezien en ik kan verschillende takken naar elkaar laten verwijzen.
  2. De gaten en omissies worden juist wel snel gevonden omdat er per risico continue naar alle mogelijke oorzaken word gezocht. (Een 100% compleet beeld van alle risico’s is uiteraard een illusie.
  3. Doordat toprisico’s bovenin de boom staan, worden deze niet verward met gedetailleerde risico’s. Door de boomstructuur worden de risico’s ook op verschillende aggregatieniveau’s gezet.

Maar dan het laatste aspect: de (cor)relatie tussen risico’s heb ik daarmee niet opgelost. Op het World Economic Forum dat in Davos wordt gehouden wordt al enkele jaren een risicokaart gepresenteerd waarop juist de relaties tussen risico’s worden weergegeven. De risico’s hebben niet slechts een kans (Likelihood) en een gevolg (Severity), maar tevens de relatie met andere risico’s is zichtbaar gemaakt. Hierdoor wordt de kwantificering verder uitgebreid en is ook duidelijk hoe alles met elkaar verbonden is. Ook het aantal relaties bepaalt de belangrijkheid van het betreffende risico.

Via deze link kom je op de “Risks Interconnection Map” de interactieve kaart van risico’s. Kijk op deze link voor het volledige rapport waar niet alleen de methodiek, maar  tevens deinhoudelijke risico’s voor de wereld in de komende jaren zijn uitgewerkt.

Ik heb nog een aanvullend idee voor deze kaart: Als je nu aan ieder risico een verantwoordelijke zou hangen, dan kun je door te klikken op een willekeurig risico waar je zelf verantwoordelijk voor bent, ook direct kunnen zien , met welke andere  verantwoordelijken je moet praten om je eigen risico’s te managen.

Hieronder tevens een interview met Sheana Tambourgi, Director, Head of Global Risks Network, World Economic Forum.

Enkele quotes uit het rapport waarin de achterliggende gedachten worden beschreven van het op holistische / integrale wijze risicomanagement bedrijven:

“What has changed dramatically is the level of recognition that global risks, like the world, are now tightly interconnected and shocks and vulnerabilities are truly global, even if impact and response can still differ at the “local” level. This recognition is illustrated by the increased number of interlinkages on the 2010 Risks Interconnection Map (RIM)”

“Three themes provide the backdrop for discussion in this report. As the first chapter discusses, the increase in interconnections among risks means a higher level of systemic risk than ever before. Thus, there is a greater need for an integrated and more systemic approach to risk management and response by the public and private sectors alike.”

“The objective of the work of the Global Risk Network is to raise awareness of the level of interconnections among risks and the global impact of those interconnections. The report offers a framework for decision-makers to look at risks in an integrated manner and to provide an impetus to different stakeholders to focus on ways to manage systemic risks more effectively.”